HUILENDE KINDEREN,… VERMOEIDE OUDERS?!


‘Ik wou dat ik eventjes ‘mama-af’ kon zijn’,

Was een uitspraak van me, enkele maanden na de geboorte van mijn eerste kind. Ik was op één of ander feest in de gemeente. Ons kindje huilde veel en sliep weinig. Ik was moe. De woorden waren eruit voor ik het goed en wel besefte. Meteen al voelde ik me ‘schuldig’ omdat ‘het toch niet hoort dat je zoiets zegt’?! Ik ontmoette er vrienden met een kindje van ongeveer dezelfde leeftijd. En herinner me nog goed toen de papa zei: “ZAAAlig hé, zo’n wondertje in huis”.

Mmm, wonder? Zeker wel! Een moederhart dat overloopt van Liefde en zorg en ‘het beste’ willen voor dit kindje? Vanzelfsprekend! Maar ZAAAlig…?

Herken jij die gedachte bij jezelf soms ook?

Of je nu mama of papa bent. Ongeacht de leeftijd van je kind of tiener op dit moment. Helemaal OK. Tegelijk kan het een signaal zijn dat ‘je batterijen aan ’t leeglopen zijn’ of dat je wel wat hulp kan gebruiken. Goed zorgen voor je kind lukt niet zonder goed te zorgen voor jezelf!

Intussen weet ik dat kleine kinderen ‘zomaar’ kunnen blijven huilen, óók nadat je ‘alles’ gecheckt en gedaan hebt wat je kon doen: voeding, boertje, pamper, aandacht… En dat  huilen een proces is waardoor kinderen zich bevrijden van opgestapelde spanning, emoties, pijn… Vanuit dàt inzicht lukt het je dan beter om het huilen te accepteren, terwijl je de baby liefdevol vasthoudt. Je zou, in je gedachten of luidop, tegen je kindje kunnen zeggen: ‘Je bent precies helemaal overstuur hé? Je hebt het lastig hé? Het is OK. Huil maar, gooi het er maar uit. Ik ben bij je en ik hou je vast’. Makkelijker gezegd dan gedaan. Ja, het is best lastig, want uiteraard raakt het huilen ook jou, persoonlijk. Zeker als ‘lastig’ gedrag te vaak en te lang aanhoudt, geraak je als ouder zèlf overstuur.

Erkenning  tonen voor de onderliggende emoties en noden.

Als kinderen ouder worden, zien en ervaren we dat ‘lastig’ gedrag nog méér als onaanvaardbaar. Kinderen tonen hiermee  eigenlijk dat ze uit balans zijn. Om welke reden dan ook. Als ouder is het lastig om dit te doorzien. Ook al kunnen ze al praten, toch uiten ze dit vaak nog non-verbaal… Het is dan belangrijk, om zowel erkenning te tonen voor de onderliggende emoties en noden, als om schadelijk, destructief gedrag duidelijk te begrenzen. De manier waarop je met je kind communiceert heeft hierin een sleutelrol. Wanneer het je beter lukt om even vanop een afstand te kijken, en naarmate je inzicht groeit in waar jouw kind ècht nood aan heeft, kan je ook vaker problemen voorkomen. Affectief èn efficiënt communiceren kan je leren 😉

Herken je nu voor jezelf, dat het ouderschap soms best uitdagend is en wil je ontdekken waar, en welke mogelijkheden er zijn om de relatie met je kind relaxer en fijner te beleven? Kijk dan hier voor ons aanbod

Want elke ouder verdient ondersteuning in die allerbelangrijkste job die het ouderschap is, en ook elk kind verdient een ouder ‘die goed in zijn vel zit’. En Marc en ik zijn er voor jou. Je kunt me een berichtje sturen en dan kijken we hoe ik we je hierin kunnen begeleiden.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie